PSYCHOLOGICZNE WSPOMAGANIE SPORTOWCA

Human anatomy illustration - central nervous system with a visible brain

Przy obecnej sportowej koniunkturze wielu nie do końca kompetentnym „specjalistom” wydaje się, że można dobrze sprzedać różnego rodzaju metody przybliżające sukces sportowy. Psychiczna czy mentalna strona treningu sportowego nie jest jeszcze dobrze znana i wciąż stanowi nowy obszar zainteresowania psychologów sportu. Szczególnym okresem wzmożonego zainteresowania treningiem psychologicznym w sporcie był początek lat 80. XX w. W tym czasie koncentrowano się głównie na zdolnościach naszego umysłu oraz na rozpoznaniu i wykorzystaniu emocji. Dekadę później treningi psychologiczne bądź mentalne stały się oczywistością. Wiele badań potwierdza przydatność tego rodzaju działań. Prym wiodą Stany Zjednoczone, które wprowadziły specjalność psychologa sportowego. Inne kraje, mające długoletnie tradycje i – co najważniejsze – sukcesy sportowe, nie pozostają w tyle. Rywalizacja w doskonaleniu psychologicznych metod wspomagania zawodnika udziela się również najbardziej usportowionym krajom Europy oraz Australii, Kanady czy wielu krajom azjatyckim, takim jak Japonia, Korea i Chiny, które również włączyły programy psychologicznej interwencji w okresie przygotowań do igrzysk olimpijskich. Programy treningu psychologicznego coraz częściej zostają opisywane i przygotowywane w zindywidualizowany sposób zarówno dla konkretnych zawodników uprawiających sporty indywidualne, jak i dla całych drużyn uprawiających gry zespołowe. W programach wykorzystuje się przede wszystkim narzędzia diagnostyczne mające wskazać mocne i słabe strony zawodnika. W mniejszym stopniu stosuje się trudniejsze w realizacji narzędzia, które dają możliwość zmiany określonych umiejętności, np. poprawienie koncentracji umysłu. Niektórzy trenerzy i psycholodzy sportowi częściowo ujawniają tajemnice swojej pracy i wielu z nich stosuje takie narzędzia pracy z zawodnikiem, jak prowadzenie dziennika samokontroli umysłowej, arkuszy programowania celów, opracowywania modeli pozytywnego samookreślania, zaplanowane zapisy treningów autoprezentacji czy sesji konstruowania autoafirmacji. Oczywiście, spora grupa oddziaływań polega na stosowaniu tych znanych z innych obszarów działalności człowieka, takich jak terapia czy rekreacja. W najpopularniejszym ujęciu odnosi się do relaksacji, wizualizacji, techniki skupiania uwagi i koncentracji na zadaniu czy sposobów odnajdywania tzw. strefy szczytowych osiągnięć bądź stanu flow, w którym dochodzi do harmonijnej współpracy umysłu i ciała oraz idealnego przepływu informacji między umysłem a ciałem sportowca.

You must be logged in to post a comment.